مقدمه

 

در چند دهه‌ی اخير سيستم‌های ذخيره‌ساز انرژی با انگيزه‌های متفاوتی به منظور بهبود عملکرد سيستم قدرت، موردتوجه قرار گرفته‌اند. بطور معمول در سيستم قدرت بين قدرتهای الکتريکی توليدی و مصرفی تعادل لحظه‌ای برقرار است و هيچ‌گونه ذخيره انرژی در آن صورت نمی‌گيرد. بنابراين لازم است ميزان توليد شبکه، منحنی مصرف منطقه را تغقيب کند. واضح است بهره‌برداری از سيستم بدين طريق، با توجه به شکل متعارف منحنی مصرف غير اقتصادی است.

استفاده از ذخيره‌سازی‌های انرژی با ظرفيت بالا به منظور تراز سازی منحنی مصرف و افزايش ضريب بار، از اولين کاربردهای ذخيره انرژی در سيستم قدرت در جهت بهره‌برداری اقتصادی می‌باشد.

علاوه بر اين، اغتشاش‌های مختلف در شبکه (تغييرات ناگهانی بار، قطع و وصل خطوط انتقال و...) خارج شدن سيستم از نقطه تعادل را به دنبال دارد. در اين شرايط ابتدا از محل انرژی جنبشی محور ژنراتورهای سنكرون انرژی برداشت می‌شود، سپس حلقه‌های کنترل سيستم فعال شده و تعادل را بر قرار می‌سازند. اين روند، نوسان متغيرهای مختلف مانند فرکانس، توان الکتریکی روی خطوط و... را موجب می‌شود که مشکلات مختلفی را در بهره‌برداری از سيستم قدرت به دنبال دارد. هر گاه در سيستم مقداری انرژی ذخيره شده باشد، با مبادله سريع آن با شبکه در مواقع مورد نياز به حد قابل توجهی می‌توان مشکلات فوق را کاهش داد. به عبارت ديگر، ذخيره‌ساز انرژی را می‌توان در بهبود عملکرد ديناميکی سيستم نيز بکار برد.